به گزارش سیتنا، گوشیهای هوشمند ابزار ردیابی هستند که اطلاعات موقعیت افراد را از طریق GPS، وایفای، بلوتوث و حتی حسگرهای گوشی، جمعآوری میکنند.
این دادهها میتوانند توسط سازمانهای جاسوسی برای نظارت، تحلیل رفتار و دسترسی به اطلاعات حساس استفاده شوند.
مجموعهای از اقدامات ضروری برای جلوگیری از ردیابی ناخواسته و افزایش کنترل بر اطلاعات مکانی تلفن همراه در ذیل آمده است:
در زمانهای غیرضروری GPS دقیقترین روش مکانیابی است. خاموش کردن آن در زمانهایی که به مسیریابی نیازی ندارید، از مهمترین اقدامات اولیه است.در اندروید و iOS میتوانید GPS را از تنظیمات سریع (Quick Settings) یا از منوی تنظیمات خاموش کنید.
نکته: حتی در حالت خاموش بودن GPS، برخی برنامهها میتوانند از اطلاعات دیگر مانند وایفای یا شبکه موبایل برای تعیین موقعیت تقریبی استفاده کنند.
به تنظیمات گوشی بروید و از بخش Permissions (مجوزها) اپلیکیشنهایی که نیاز واقعی به موقعیت مکانی ندارند را بررسی و غیرفعال کنید.در iOS و اندروید، گزینههایی مانند “Only while using the app” یا “Ask every time” توصیه میشود.
دستگاههای مجاور، نقاط دسترسی وایفای، بیکنهای بلوتوث و... میتوانند برای ردیابی استفاده شوند.برخی دستگاهها حتی در حالت خاموش بودن وایفای همچنان شبکههای اطراف را اسکن میکنند. گزینهی “Wi-Fi Scanning” را نیز در تنظیمات غیرفعال کنید.
این حالت تمام اتصالات بیسیم (شامل موبایل، وایفای، بلوتوث و GPS) را به طور موقت غیرفعال میکند.در سفرها یا در مکانهایی که به هیچ اتصال بیسیمی نیاز ندارید، گزینه مناسبی است.
وای فایهای عمومی اغلب ناامناند و میتوانند موقعیت مکانی شما را بهدقت ثبت کنند.در قسمت تنظیمات، گزینهی "Connect automatically" را غیرفعال کنید و از ابزارهای محافظ مانند VPN استفاده نمایید.
اگر از خدمات گوگل استفاده میکنید، این سرویسها اطلاعات مکان شما را ذخیره و تحلیل میکنند.به حساب Google خود بروید و در بخش Data & Privacy > Location History آن را خاموش کنید.
هشدارها و نکات نهایی:حتی اگر GPS خاموش باشد، همچنان ممکن است مکان شما از طریق آنتنهای موبایل (Triangulation)، نقاط وایفای پیرامونی و اطلاعات سنسورهای گوشی (مانند شتابسنج یا ژیروسکوپ)، به اشتراک گذاشته شود.
جلوگیری کامل و صد درصدی از اشتراک موقعیت مکانی در تلفنهای هوشمند، به دلیل ساختار ذاتی این دستگاهها و تنوع مسیرهای انتقال داده، عملاً امکانپذیر نیست.با این حال، از طریق کنترل دقیق دسترسیها، غیرفعالسازی قابلیتهای غیرضروری و بازبینی منظم تنظیمات، میتوان سطح آسیبپذیری را بهطور چشمگیری کاهش داد.
انتهای پیام