خلف وعده بانکها و پلتفرمهای لندتک؛ وقتی «مسدودی حساب» جایگزین «تنفس جنگی» میشود
به گزارش خبرنگار سیتنا، بررسیهای میدانی و گزارشهای رسیده از کاربران حاکی از آن است که برخلاف ادعای تعلیق محدودیتهای چک، تیغ مسدودی حسابها همچنان بر گردن صادرکنندگان چک سنگینی میکند.
بوق ممتد پاسخگویی؛ پاسکاری مشتریان میان شعب و بخشنامهها
پس از اعلام بانک مرکزی مبنی بر تعلیق محدودیتهای قانونی چکهای برگشتی (موضوع ماده ۵ مکرر قانون چک) از تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴، بارقهای از امید در دل کسبهای که به دلیل حملات سایبری و اختلالات اینترنتی موفق به پر کردن حساب خود نشده بودند، شکل گرفت. اما این امید دیری نپایید.
طبق بررسی های خبرنگار سیتنا و گزارشهای مردمی، بانکها در رویهای متناقض، اگرچه ممکن است محرومیتهایی مثل «عدم صدور دستهچک جدید» را موقتاً کنار گذاشته باشند، اما در حیاتیترین بخش یعنی «مسدودسازی پول در حسابها» به هیچ وجه عقبنشینی نکردهاند.
مشتریان در مراجعات خود با پاسخهای کلیشهای مواجه میشوند: «سیستم به صورت خودکار مسدود میکند» یا «بخشنامه ابلاغی شامل مسدودی موجودی نمیشود!».
این در حالی است که مسدود شدن مبالغ در تمامی حسابهای بانکی شخص، عملاً قدرت خرید و گذران زندگی را در این شرایط اضطراری از او سلب میکند.
نقاب حمایتی پلتفرمهای نوین؛ از بلو بانک تا اسنپپی
بخش دیگری از گلایههای مردم متوجه پلتفرمهای بانکداری دیجیتال و سرویسهای «الان بخر، بعداً پرداخت کن» (BNPL) است. در حالی که پیشتر اعلام شده بود پلتفرمهایی نظیر بلو بانک یا اسنپپی در این ایام حساس، فرآیند کسر وجه خودکار را متوقف کرده و به کاربران برای تسویه اقساط زمان میدهند، واقعیت در گوشیهای هوشمند مردم چیز دیگری را نمایش میدهد.
بسیاری از کاربران با ارسال مدارک تصویری مدعی شدهاند که نه تنها مهلتی داده نشده، بلکه پول از حساب آنها کسر شده و پیامکهای اخطار با همان لحن سابق و بدون در نظر گرفتن شرایط جنگی ارسال میشود. این تناقض میان وعدههای تبلیغاتی و عملکرد واقعی، اعتماد کاربران به نظام بانکداری مدرن را در لبه پرتگاه قرار داده است.
طبقاتی شدن حقوق بانکی؛ حمایتی که شامل همه نشد
در حالی که مردم عادی و صاحبان کسبوکارهای خرد با جریمههای تأخیر و مسدودی حساب دستوپنجه نرم میکنند، سکوت مسئولان و عدم نظارت دقیق بر پایبندی بانکها به بخشنامههای حمایتی، شائبه برخورد گزینشی را تقویت کرده است.
خشم عمومی از اینجاست که چرا در زمان شعار، از «همدلی ملی» سخن گفته میشود، اما در زمان عمل، سختگیریهای بانکی و سیستمهای خودکار پلتفرمهای مالی، بدون کوچکترین تغییری، نقدینگی مردم را در محاصره قرار میدهند؟
در شرایطی که اینترنت بینالملل قطع و دسترسیهای بانکی با اختلال روبروست، انتظار میرود نهادهای نظارتی به جای پاسکاری مسئولیت، پاسخی روشن به این سوال بدهند: اگر قرار بود پولها مسدود شود و پلتفرمها طبق روال عادی پول کسر کنند، هدف از اعلام «شرایط ویژه و حمایتی» چه بود؟
انتهای پیام
گزارش از سارا استوار