به گزارش سیتنا، برآوردها نشان می‌دهد که بین ۳۰ تا ۳۴ میلیون گیمر در ایران فعال هستند؛ یعنی تقریباً از هر چهار ایرانی، یک نفر به‌نوعی درگیر بازی‌های دیجیتال است. در این میان، حدود ۴ میلیون نفر را می‌توان گیمرهای حرفه‌ای یا نیمه‌حرفه‌ای دانست که فعالیت آن‌ها فراتر از سرگرمی بوده و به حوزه‌هایی چون تولید محتوا، استریم، رقابت‌های آنلاین و حتی کسب درآمد گره خورده است. گردش مالی صنعت بازی در ایران نیز به ده‌ها هزار میلیارد تومان می‌رسد؛ عددی که نشان می‌دهد این حوزه، سهم قابل توجهی در اقتصاد دیجیتال کشور دارد.

با این حال، قطعی طولانی‌مدت اینترنت بین‌الملل، این زیست‌بوم را عملاً به حالت تعلیق درآورده است. بسیاری از بازی‌های محبوب، به‌ویژه بازی‌های آنلاین و رقابتی، وابستگی کامل به سرورهای خارجی دارند و با قطع ارتباط، عملاً غیرقابل استفاده می‌شوند. در نتیجه، میلیون‌ها کاربر به‌طور ناگهانی از دسترسی به سرگرمی روزمره خود محروم شده‌اند و هزاران نفر که از این مسیر درآمدزایی می‌کردند، منبع درآمد خود را از دست داده‌اند.

در بخش اقتصادی، آسیب‌ها کاملاً ملموس است. استریمرها و تولیدکنندگان محتوا که به پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب و سرویس‌های پخش زنده متکی هستند، عملاً امکان فعالیت خود را از دست داده‌اند. گیمرهای حرفه‌ای نیز از حضور در رقابت‌های بین‌المللی و حتی تمرین‌های روزمره بازمانده‌اند. بازار خرید و فروش آیتم‌ها و اکانت‌های بازی نیز متوقف شده و زنجیره‌ای از فعالیت‌های اقتصادی کوچک اما گسترده، دچار رکود کامل شده است.

به گزارش سیتنا، اما پیامدهای این قطعی تنها به اقتصاد محدود نمی‌شود. برای بسیاری از گیمرها، بازی‌های آنلاین صرفاً یک سرگرمی نیست، بلکه بخشی از شبکه ارتباطی و اجتماعی آن‌هاست. ارتباط با دوستان، حضور در تیم‌ها و کامیونیتی‌ها، و تعامل روزانه در فضاهایی مانند چت‌های درون بازی یا پلتفرم‌های ارتباطی، ناگهان قطع شده و نوعی انزوای ناخواسته را به این گروه تحمیل کرده است.

برای بسیاری از گیمرها، بازی‌های آنلاین صرفاً یک سرگرمی نیست، بلکه بخشی از شبکه ارتباطی و اجتماعی آن‌هاست. 

از سوی دیگر، هویت دیجیتال که در قالب رتبه‌ها (Rank)، دستاوردها و جایگاه بازیکنان در بازی‌ها شکل می‌گیرد، با این قطعی دچار آسیب جدی شده است. در بسیاری از بازی‌های رقابتی، عدم حضور طولانی‌مدت به معنای افت رتبه، از دست دادن جایگاه و حتی حذف از چرخه رقابت است؛ مسأله‌ای که برای گیمرهای حرفه‌ای، معادل از دست رفتن ماه‌ها تلاش مستمر تلقی می‌شود.

از منظر روانی نیز این وضعیت قابل تأمل است. حذف ناگهانی یکی از اصلی‌ترین سرگرمی‌ها و بسترهای ارتباطی، می‌تواند به افزایش استرس، بی‌حوصلگی و احساس عقب‌افتادگی منجر شود. بسیاری از گیمرها گزارش می‌دهند که پس از هفته‌ها دوری از بازی، نه‌تنها مهارت‌های آن‌ها افت کرده، بلکه بازگشت به سطح قبلی نیز دشوارتر شده است. در بازی‌های رقابتی، حتی چند هفته فاصله می‌تواند باعث کاهش چشمگیر عملکرد شود و فاصله با رقبا را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

به گزارش سیتنا، در سطح کلان، این قطعی به معنای حذف موقت ایران از جریان جهانی گیم نیز هست. در شرایطی که صنعت بازی در دنیا با سرعتی بالا در حال رشد است و رقابت در آن به‌صورت لحظه‌ای جریان دارد، غیبت بیش از ۳۰ روزه گیمرهای ایرانی، آن‌ها را از تحولات، به‌روزرسانی‌ها و روندهای جدید عقب انداخته است؛ عقب‌ماندگی‌ای که جبران آن نیازمند زمان و تلاش مضاعف خواهد بود.

آنچه این روزها بیش از پیش روشن شده، این است که اینترنت دیگر تنها زیرساختی برای کسب‌وکارها یا آموزش نیست. برای میلیون‌ها نفر، اینترنت بستر کار، تعامل، هویت و زندگی روزمره است. جامعه گیمرها نیز به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های فعال در فضای دیجیتال، به همان اندازه به این زیرساخت وابسته است.

قطع طولانی‌مدت اینترنت، نه‌تنها یک سرگرمی، بلکه بخشی از اقتصاد، ارتباطات و زیست دیجیتال نسل جدید را مختل کرده است؛ واقعیتی که نشان می‌دهد در جهان امروز، دسترسی پایدار به اینترنت، یک ضرورت انکارناپذیر برای تمامی اقشار، از جمله گیمرها، به شمار می‌رود.

انتهای پیام

گزارش از مونا ارشادی فر