به گزارش سیتنا، به دنبال درگیری‌های نظامی، دسترسی به اینترنت جهانی در ایران با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده است. داده‌های نهادهای پایش اینترنت نشان می‌دهد سطح دسترسی کاربران به شبکه جهانی در برخی مقاطع طی این بازه زمانی به شدت کاهش یافته؛ وضعیتی که عملاً به معنای قطع گسترده ارتباط با اینترنت بین‌الملل است.

این محدودیت‌ها در حالی اعمال شده که اینترنت به‌عنوان زیرساخت اصلی آموزش و پژوهش دانشگاهی شناخته می‌شود. این اختلالات همزمان با شرایط جنگی تشدید شده و عملاً دسترسی به بسیاری از خدمات و پلتفرم‌های بین‌المللی را مختل کرده است.

کارشناسان معتقدند نخستین پیامد این وضعیت، کاهش شدید دسترسی دانشجویان به منابع علمی بین‌المللی است. بسیاری از پایگاه‌های داده، ژورنال‌های علمی و ابزارهای آموزشی آنلاین در این شرایط یا کاملاً از دسترس خارج شده‌اند یا با اختلال جدی مواجه هستند؛ موضوعی که کیفیت یادگیری و انجام پروژه‌های دانشگاهی را تحت تأثیر قرار داده است.

در حوزه پژوهش نیز، محدودیت اینترنت به‌طور مستقیم بر ارتباطات علمی اثر گذاشته است. قطع یا اختلال در دسترسی به ابزارهای ارتباطی و پلتفرم‌های بین‌المللی، همکاری‌های علمی با دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی جهان را محدود کرده و روند انتشار مقالات را کند ساخته است.

از سوی دیگر، آموزش مجازی که در سال‌های اخیر به بخش جدایی‌ناپذیر نظام آموزشی تبدیل شده، در چنین شرایطی با اختلال جدی روبه‌رو شده است. ناپایداری اینترنت، برگزاری کلاس‌های آنلاین، دسترسی به سامانه‌های آموزشی و حتی ارتباط ساده بین استاد و دانشجو را با مشکل مواجه کرده است.

در مجموع، همزمانی محدودیت اینترنت بین‌الملل با شرایط جنگی، فشار مضاعفی بر نظام آموزش عالی و زیست‌بوم پژوهش در ایران وارد کرده است. تداوم این وضعیت می‌تواند به افت کیفیت علمی، کاهش تعاملات بین‌المللی و در نهایت تضعیف جایگاه دانشگاه‌ها در عرصه جهانی منجر شود؛ موضوعی که ضرورت بازنگری در سیاست‌های مرتبط با دسترسی به اینترنت، به‌ویژه برای مراکز علمی، را بیش از پیش برجسته می‌کند.

انتهای پیام