به گزارش سیتنا، به دنبال محدودیتهای دسترسی به اینترنت ناشی از جنگ، بخشی از کاربران سیتنا پیامهای متعددی از مشکلاتی ارسال کردهاند که کمتر در فضای عمومی به آن پرداخته شده؛ مشکلاتی که زندگی افراد دارای معلولیت را بهطور مستقیم و جدی تحت تأثیر قرار داده است.
بسیاری از این افراد پیش از این از طریق بسترهای آنلاین، مشاغلی برای خود ایجاد کرده بودند؛ از فریلنسری و تولید محتوا گرفته تا پشتیبانی آنلاین و فعالیت در پلتفرمهای بینالمللی. اما با اختلال یا محدود شدن دسترسی به این پلتفرمها، بخش قابل توجهی از این افراد عملاً منبع درآمد خود را از دست دادهاند. برای برخی، اینترنت نه یک ابزار جانبی، بلکه تنها راه حضور در بازار کار بوده است.
در کنار مسائل اقتصادی، محدودیت اینترنت به شکل مستقیم ارتباطات انسانی این افراد را نیز مختل کرده است. برای مثال، کاربران دارای مشکلات شنوایی گزارش دادهاند که پیش از این از طریق تماسهای تصویری با عزیزان خود در خارج از کشور و با استفاده از زبان اشاره ارتباط برقرار میکردند؛ ارتباطی که اکنون بهدلیل کیفیت پایین یا عدم دسترسی به سرویسهای بینالمللی، عملاً از بین رفته است.
همچنین برخی از افراد دارای معلولیتهای جسمی به استفاده از تجهیزات و دستگاههایی وابسته هستند که برای عملکرد صحیح، نیازمند بهروزرسانی نرمافزاری از منابع و سایتهای بینالمللی هستند. محدودیت در دسترسی به این منابع، نهتنها کارایی این تجهیزات را کاهش داده، بلکه در مواردی حتی استفاده از آنها را با اختلال مواجه کرده است.
از سوی دیگر، ابزارهای کمکی دیجیتال مانند نرمافزارهای صفحهخوان برای نابینایان، اپلیکیشنهای تبدیل گفتار به متن برای ناشنوایان، یا سرویسهای ارتباطی ویژه، همگی وابسته به زیرساخت اینترنت پایدار و دسترسی به خدمات جهانی هستند؛ زیرساختی که در شرایط فعلی با محدودیت مواجه شده و کارایی این ابزارها را کاهش داده است.
این بخش از کاربران سیتنا در پیامهای خود تأکید کردهاند که این شرایط، آنها را بیش از گذشته در معرض انزوا، بیکاری و وابستگی قرار داده است؛ در حالی که بسیاری از آنها طی سالهای گذشته تلاش کرده بودند با تکیه بر فناوری، استقلال بیشتری در زندگی خود ایجاد کنند.
با توجه به این شرایط، انتظار میرود مسئولان با نگاهی ویژه به وضعیت افراد دارای معلولیت، اقدامات فوری و مؤثری را در دستور کار قرار دهند. از جمله تشکیل یک کارگروه تخصصی برای بررسی مشکلات این قشر، ایجاد مسیرهای دسترسی پایدار به خدمات حیاتی بینالمللی، و پیشبینی حمایتهای اقتصادی برای افرادی که شغل خود را از دست دادهاند.
همچنین ایجاد یک سامانه ارتباط مستقیم با این افراد میتواند به جمعآوری دادههای دقیقتر و طراحی راهکارهای هدفمند کمک کند؛ چرا که بدون شناخت واقعی از ابعاد این بحران، امکان ارائه حمایت مؤثر وجود نخواهد داشت.
این گزارشها نشان میدهد که محدودیت اینترنت، تنها یک چالش فنی نیست؛ بلکه در مواردی به مانعی جدی در مسیر زندگی، ارتباط و حتی کرامت انسانی برخی از آسیبپذیرترین اقشار جامعه تبدیل شده است.
انتهای پیام
گزارش از مونا ارشادی فر