به گزارش سیتنا، در شرایطی که دسترسی به اینترنت بین‌الملل محدود یا قطع می‌شود، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها در سازمان‌ها و حتی کاربران حرفه‌ای، به‌روزرسانی سیستم‌عامل‌ها، نرم‌افزارها و آنتی‌ویروس‌هاست. از آنجا که بخش قابل توجهی از این به‌روزرسانی‌ها شامل وصله‌های امنیتی حیاتی است، اختلال در دریافت آن‌ها می‌تواند ریسک حملات سایبری را افزایش دهد.

کارشناسان فناوری اطلاعات معتقدند یکی از مؤثرترین راهکارها در چنین شرایطی، استفاده از زیرساخت‌های به‌روزرسانی داخلی است. 

در محیط‌های مبتنی بر ویندوز، راه‌اندازی سرویس‌هایی مانند Windows Server Update Services (WSUS) این امکان را فراهم می‌کند که تمامی به‌روزرسانی‌ها یک‌بار از اینترنت دریافت شده و سپس از طریق شبکه داخلی در اختیار سایر سیستم‌ها قرار گیرد. 

همچنین در سازمان‌های بزرگ‌تر، استفاده از سامانه‌هایی مانند Microsoft Endpoint Configuration Manager (SCCM) برای مدیریت متمرکز وصله‌های امنیتی و نرم‌افزاری توصیه می‌شود.

در حوزه سیستم‌عامل‌های متن‌باز نیز ایجاد مخازن محلی یک راهکار رایج محسوب می‌شود. به‌عنوان نمونه، در توزیع Ubuntu می‌توان با راه‌اندازی mirror داخلی از مخازن نرم‌افزاری، امکان به‌روزرسانی کامل سیستم‌ها را بدون نیاز به اینترنت خارجی فراهم کرد.

در بخش امنیت سایبری نیز بسیاری از شرکت‌های تولیدکننده آنتی‌ویروس، قابلیت به‌روزرسانی آفلاین را در اختیار کاربران قرار داده‌اند. برای مثال، نرم‌افزار Microsoft Defender Antivirus امکان دریافت فایل‌های تعریف ویروس به‌صورت آفلاین را فراهم می‌کند. همچنین در محصولات شرکت Kaspersky Anti-Virus ابزارهایی برای دریافت و انتقال آفلاین دیتابیس امنیتی در نظر گرفته شده است.

علاوه بر این، استفاده از سرورهای کش داخلی، بسته‌های نصب آفلاین و سیاست‌های زمان‌بندی‌شده برای به‌روزرسانی، از دیگر راهکارهایی است که می‌تواند به تداوم امنیت و پایداری سیستم‌ها در شرایط قطع اینترنت بین‌الملل کمک کند.

به گفته کارشناسان، ایجاد آمادگی زیرساختی پیش از وقوع چنین شرایطی، نقش تعیین‌کننده‌ای در کاهش آسیب‌پذیری و حفظ امنیت اطلاعات سازمان‌ها دارد.

انتهای پیام