به گزارش سیتنا، در سال‌های اخیر و با گسترش وابستگی کسب‌وکارها و توسعه‌دهندگان ایرانی به سرویس‌های دیجیتال بین‌المللی، موضوع محدودیت دسترسی کاربران داخل ایران به برخی خدمات فناوری غربی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.

طی سال های اخیر، بسیاری از شرکت‌های فناوری آمریکایی به دلیل قوانین تحریم ایالات متحده، ارائه برخی خدمات به کاربران با IP ایران را محدود کرده‌اند.

در حوزه هوش مصنوعی، برخی پلتفرم‌های مطرح امکان استفاده رسمی برای کاربران داخل ایران را فراهم نکرده‌اند. از جمله این سرویس‌ها می‌توان به ChatGPT، Claude و برخی ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی اشاره کرد که برای ایجاد حساب کاربری یا استفاده از نسخه‌های پولی نیازمند دسترسی از کشورهای غیرتحریم‌شده هستند.

در بخش زیرساخت‌های ابری نیز شرکت‌های بزرگی مانند Amazon Web Services، Google Cloud و Microsoft Azure به دلیل مقررات تحریم، ارائه خدمات مستقیم به کاربران داخل ایران را متوقف کرده‌اند. 

این موضوع باعث شده بسیاری از استارت‌آپ‌ها و توسعه‌دهندگان ایرانی برای استفاده از این زیرساخت‌ها ناچار به استفاده از واسطه‌ها یا راهکارهای جایگزین شوند.

همچنین در حوزه پلتفرم‌های توسعه نرم‌افزار نیز محدودیت‌هایی گزارش شده است. برخی خدمات وابسته به پلتفرم GitHub، از جمله سرویس‌های پولی یا ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مانند GitHub Copilot، برای کاربران کشورهای تحت تحریم در دسترس نیستند.

از سوی دیگر، سیستم‌های پرداخت بین‌المللی مانند PayPal و Stripe نیز سال‌هاست امکان ایجاد حساب یا انجام تراکنش مالی برای کاربران داخل ایران را فراهم نمی‌کنند. این محدودیت‌ها یکی از چالش‌های مهم برای کسب‌وکارهای دیجیتال و فریلنسرهای ایرانی محسوب می‌شود.

کارشناسان معتقدند بخش زیادی از این محدودیت‌ها ناشی از مقررات تحریمی ایالات متحده است که شرکت‌های فناوری آمریکایی را از ارائه خدمات تجاری به کاربران برخی کشورها از جمله ایران منع می‌کند. در نتیجه بسیاری از کاربران ایرانی برای دسترسی به این خدمات از ابزارهای تغییر IP یا حساب‌های واسطه استفاده می‌کنند.

به گفته فعالان حوزه فناوری، تداوم این محدودیت‌ها می‌تواند بر فعالیت توسعه‌دهندگان، استارت‌آپ‌ها و کسب‌وکارهای دیجیتال در ایران تأثیر بگذارد و ضرورت توسعه زیرساخت‌ها و خدمات بومی در برخی حوزه‌ها را بیش از پیش مطرح کند.

انتهای پیام