به گزارش سیتنا،این سامانه که با همکاری دانشگاه کمبریج، دانشگاه بِیهانگ و بیمارستان چانگ‌گانگ دانشگاه چینهوا توسعه یافته، از حسگرهای کششی پارچه‌ای مبتنی بر گرافن در قالب یک دستبند نرم دور گردن استفاده می‌کند. این حسگرها لرزش‌های بسیار ظریف عضلات گلو و نبض شریان کاروتید را ثبت می‌کنند.

سیگنال‌ها سپس با کمک مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) در لحظه پردازش می‌شوند تا کلمات ناقص یا دهان‌کلامی‌شده به جملاتی روان و حتی دارای بار احساسی تبدیل شوند. در آزمایش روی پنج بیمار سکته مغزی، این فناوری به کاهش خطای گفتاری و افزایش رضایت کاربران منجر شد.

ری‌وویس مسیری غیرتهاجمی و امیدبخش برای بازگرداندن توان ارتباطی، استقلال و کرامت بیماران مبتلا به اختلالات گفتاری فراهم می‌کند.

انتهای پیام