به گزارش خبرنگار سیتنا، در صنایع مدرن جهان، برخی مواد اولیه نقشی فراتر از یک کالای صنعتی ساده دارند و عملاً به عنوان زیرساخت تولید شناخته میشوند. الکترود گرافیتی یکی از همین اقلام راهبردی است؛ محصولی که قلب تپنده کورههای قوس الکتریکی در صنعت فولاد محسوب میشود و بدون آن، تولید فولاد به روشهای نوین عملاً متوقف خواهد شد. به همین دلیل، تولید و تأمین پایدار الکترود گرافیتی در سطح جهانی نه تنها یک مسئله صنعتی، بلکه یک موضوع راهبردی در حوزه امنیت اقتصادی کشورها به شمار میآید.
الکترود گرافیتی به دلیل تحمل دمای بسیار بالا و هدایت الکتریکی فوقالعاده، امکان ذوب فلزات در کورههای پیشرفته را فراهم میکند. در دهههای اخیر، با حرکت صنعت فولاد جهان به سمت فناوریهای کممصرفتر و سازگارتر با محیط زیست، استفاده از کورههای قوس الکتریکی رشد چشمگیری داشته و در نتیجه، تقاضا برای الکترود گرافیتی نیز افزایش یافته است. همین وابستگی باعث شده بازار جهانی این محصول تحت تأثیر محدودیتهای عرضه، نوسانات قیمتی و رقابتهای ژئواقتصادی قرار گیرد.
در چنین شرایطی، بومیسازی تولید الکترود گرافیتی برای کشورهایی که دارای صنعت فولاد بزرگ هستند، یک مزیت استراتژیک محسوب میشود. ایران به عنوان یکی از تولیدکنندگان مهم فولاد در منطقه، سالها وابستگی قابل توجهی به واردات این محصول داشته است؛ وابستگیای که در دورههای تحریم یا اختلال در زنجیره تأمین جهانی، میتواند تولید فولاد کشور را با چالش مواجه کند. بنابراین، ورود بازیگران داخلی به حوزه تولید الکترود گرافیتی، گامی تعیینکننده در جهت کاهش ریسکهای صنعتی و ارزی است.
به گزارش سیتنا، در این میان، نقش شرکت فولاد مبارکه به عنوان بزرگترین تولیدکننده فولاد کشور، از اهمیت ویژهای برخوردار است. سرمایهگذاری این مجموعه در تولید الکترود گرافیتی را میتوان حرکتی فراتر از تأمین نیاز داخلی دانست؛ اقدامی که میتواند به شکلگیری یک زنجیره ارزش صنعتی جدید، انتقال دانش فنی، ایجاد اشتغال تخصصی و کاهش خروج ارز منجر شود. افزون بر این، تولید داخلی این محصول راهبردی میتواند ثبات بیشتری در برنامهریزی تولید فولاد ایجاد کند و هزینههای وابستگی به بازارهای خارجی را کاهش دهد.
از منظر اقتصادی، توسعه تولید الکترود گرافیتی ظرفیت آن را دارد که ایران را به یکی از تأمینکنندگان منطقهای این محصول تبدیل کند. با توجه به رشد صنعت فولاد در کشورهای همسایه، امکان صادرات و حضور در بازارهای منطقهای نیز میتواند به ایجاد درآمد ارزی پایدار کمک کند. چنین مسیری نه تنها صنعت فولاد را مقاومتر میکند، بلکه به تنوعبخشی اقتصاد صنعتی کشور نیز یاری میرساند.
در نهایت، تولید الکترود گرافیتی را باید بخشی از راهبرد کلان صنعتی برای تقویت زنجیرههای ارزش داخلی دانست؛ راهبردی که میتواند همزمان امنیت صنعتی، رشد اقتصادی و توسعه فناوری را به همراه داشته باشد. ورود فولاد مبارکه به این حوزه، نمونهای از نگاه بلندمدت به خودکفایی صنعتی است؛ نگاهی که در صورت تداوم، میتواند جایگاه ایران را در نقشه صنعتی منطقه ارتقا دهد و زمینهساز رشد پایدار در صنعت فولاد و صنایع وابسته شود.
انتهای پیام