به گزارش سیتنا، براساس گزارش های منتشر شده در حوزه سلامت، ریزش کوتاه مدت موها، به شرایطی اطلاق می شود که تعداد بیشتری از تارهای مو نسبت به میزان طبیعی روزانه (بین ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو) از دست می رود. این نوع ریزش، معمولا چندین هفته پس از عوامل تنش زا یا استرس زا آغاز شده و تا چند ماه ادامه پیدا می کند. این وضعیت برای زنان پس از زایمان بسیار رایج است و همچنین ممکن است ناشی از مواردی مانند افزایش استرس، کمبود مواد مغذی، مشکلات تیروئید یا دوره نقاهت پس از بیماری یا جراحی باشد.

چه زمانی باید به متخصص مراجعه کرد؟

بر اساس گفته های متخصصان، اگر عامل زمینه ای این نوع ریزش از بین برود و هیچ نوع دیگری از ریزش مو وجود نداشته باشد، موها به طور طبیعی دوباره رشد خواهند کرد، البته این فرایند نیازمند زمان است. اما در موارد نادری که ریزش کوتاه مدت خودبه خود بهبود نیابد، مشاوره با متخصص پوست توصیه می شود.

آشنایی با انواع مختلف ریزش مو

طبق گزارش ایندیپندنت، یکی از انواع ریزش مو که در اصطلاح پزشکی به نام «آناژن افلوویوم» شناخته می شود، ممکن است تحت تاثیر عوامل مانند وراثت، مصرف برخی داروها، پاسخ های ایمنی بدن یا حتی بستن موی سر به صورت فشار زیاد ایجاد شود. در این میان، سه نوع رایج از این مشکل شناخته شده است:

آلوپسی آندروژنتیک

این نوع که به نام ریزش موی الگوی مردانه نیز معروف است، به عنوان شایع ترین نوع ریزش مو مطرح می شود. برآوردها نشان می دهند که حدود ۵۰ درصد از مردان تا سن ۵۰ سالگی و ۸۰ درصد آن ها تا ۸۰ سالگی با این مشکل مواجه هستند. همچنین، ۵۰ درصد از زنان نیز تا این سنین دچار این نوع ریزش می شوند. مهم ترین عوامل این نوع ریزش، ژنتیک و سن هستند.

آلوپسی آره آتا

این نوع ریزش ناشی از پاسخ خودایمنی بدن بوده و حدود ۲ درصد مردم را درگیر می کند. آلوپسی آره آتا معمولا به صورت یک ناحیه گرد و بدون مو ظاهر می شود، اما می تواند کل سر یا حتی موهای صورت و بدن را تحت تأثیر قرار دهد.

آلوپسی کششی

این نوع ریزش معمولا از فشار مکرر روی فولیکول های مو ناشی می شود؛ برای مثال، بستن مو به شکل سفت و محکم. در مراحل اولیه، فولیکول های مو همچنان قابلیت ترمیم و رشد دوباره دارند، اما اگر این فشار مداوم ادامه یابد، ممکن است فولیکول ها دچار اسکار شوند و این امر به ریزش دائمی مو منجر شود.

انتهای پیام