بلاتکلیفی کاربران در مواجهه با وعدههای زمانی مکرر برای رفع محدودیتهای اینترنتی
به گزارش سیتنا، پس از قطعی و اختلال گسترده اینترنت از ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، مسئولان دولتی، نمایندگان مجلس و تشکلهای صنفی مرتبط بارها وعده دادند که به زودی و پس از تایید نهادهای ذی صلاح اتصال اینترنت به حالت عادی بازخواهد گشت. این وعدهها بهطور مشخص بازههایی زمانی، از جمله تا پایان هفته جاری را هدف قرار داده بودند. با این حال، با گذشت این موعد، نهتنها اینترنت بین الملل متصل نشده، بلکه زمان مشخصی برای بازگشت وضعیت عادی نیز اعلام نشده است.
در همین حال، شب گذشته (اول بهمن ماه) دبیر شورای امنیت کشور در پاسخ به این پرسش که اینترنت چه زمانی به شرایط عادی بازمیگردد؟ گفت: «زمان بازگشت اینترنت به شرایط عادی را الان نمیتوان اعلام کرد و متناسب و مقتضی با وضعیت خواهد بود.»
وعدههای مطرحشده پس از قطعی اینترنت
در روزها و هفتههای پس از ۱۸ دی ماه، مسئولان در اظهارات مختلف بر چند محور تأکید کردند: «موقتی بودن قطعی و اختلال اینترنت»، «بازگشت تدریجی اتصال اینترنت بینالملل»، «حل کامل مشکل حداکثر تا اوایل بهمنماه» و «در نظر گرفتن شرایط عادی برای کسبوکارها و فعالیتهای آنلاین».
در برخی اظهارنظرها، پایان هفته جاری بهعنوان زمان تقریبی رفع محدودیتها و اتصال کامل اینترنت مطرح شد؛ وعدهای که انتظار عمومی را افزایش داد.
عدم تحقق وعدهها
با رسیدن به امروز پنج شنبه (دوم بهمن ماه)، واقعیت میدانی نشان داد که: «اختلال و محدودیتها همچنان ادامه دارد»، «دسترسی به اینترنت بینالمللی ناپایدار و محدود است»، «بسیاری از سرویسها برای کاربران عادی و حرفهای قابل استفاده نیست» و در نهایت وعدههای اعلامشده بدون توضیح روشن محقق نشدهاند.
این در حالی است که تاکنون زمان مشخص و رسمی برای اتصال کامل اینترنت اعلام نشده و مسئولان عمدتاً از پاسخدهی شفاف درباره آینده وضعیت اینترنت خودداری کردهاند.
بلاتکلیفی و پیامدهای آن
نامشخص بودن زمان اتصال اینترنت، پیامدهای متعددی به همراه داشته است: «سردرگمی و نگرانی کاربران»، «آسیب جدی به کسبوکارهای آنلاین، فریلنسرها و فروشگاههای اینترنتی»، «اختلال در آموزش، پژوهش و ارتباطات حرفهای»، «افزایش بیاعتمادی عمومی نسبت به وعدههای مسئولان».
و در نهایت باید گفت که ادامه این وضعیت، شکاف میان اظهارات رسمی و تجربه واقعی مردم را عمیقتر کرده است.
نبود شفافیت در اطلاعرسانی
یکی از مهمترین انتقادات مطرحشده، نبود اطلاعرسانی شفاف است. مسئولان بهجای ارائه جدول زمانی مشخص یا توضیح روشن درباره دلایل عدم تحقق وعدهها، اغلب به کلیگویی بسنده کردهاند. این رویکرد، نهتنها از شدت نارضایتی نکاهیده، بلکه آن را تشدید کرده است.
نتیجه مهم؛ کاهش اعتماد عمومی به اظهارات مسوولان
تحققنیافتن این وعدهها و نامشخص بودن زمان اتصال، به بلاتکلیفی گسترده کاربران اینترنت انجامیده است. تجربه این دوره نشان میدهد که تداوم وعدههای مسوولانی که در روال بازگشت اینترنت به شرایط عادی تاثیرگذار نیستند، بیش از هر چیز به کاهش اعتماد عمومی منجر میشود؛ مسئلهای که پیامدهای آن فراتر از موضوع اینترنت است و به سرمایه اجتماعی جامعه بازمیگردد.
انتهای پیام