به گزارش سیتنا، این روزها بحث انتخاب سرمربی تیم ملی به خبر یک فوتبال تبدیل شده است، لیست 7 نفرهای از درون فدراسیون بیرون آمد که همه را شگفتزده کرد. اما خیلی زود یکی از گزینههای فدراسیون یعنی امیر قلعهنویی انصراف خود را رسانهای کرد تا تکلیف مردان فدراسیون را از همین حالا روشن کند. این در حالی است که مسئولان فدراسیون و در رأس آنها مهدی تاج سیاست سکوت اختیار کرده و هیچ نظر خاصی در این خصوص نمیدهند. هر بار هم که در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی از او سؤال میشود این پاسخ را میدهد که برای انتخاب سرمربی تیم ملی وقت دارند. اما در میان گزینههای وطنی نام دو، سه گزینه خارجی از جمله خمس و همچنین مورایس نیز مطرح میشود که به نظر میرسد همه این گزینهها در حد همان گمانهزنی است و بعضیها معتقدند در نهایت تاج نام مربی را از گوی در میآورد که تا کنون اصلاً جزو گزینههای مطرحی نبوده است. در خصوص بحث انتخاب سرمربی تیم ملی و همچنین نتایج اخیر استقلال و مشکلات مالی که این تیم برای پرداخت بدهیهای مالیاش دارد با پیروز قربانی پیشکسوت استقلال همکلام شدیم.
به نظرم لیستی بود که خیلی جای بحث داشت. نمیدانم متر و معیار آقایان برای انتخاب چنین لیستی چه بود؟ اما با احترام به بقیه آقایان، در آن لیست فقط امیر قلعهنویی شرایط لازم برای پذیرش این پست را داشت. به نظر من نیمکت تیم ملی حرمت زیادی دارد و نباید جایگاه هر کسی بشود. البته ما فوتبالیها میدانیم پشت این لیست عجیب و غریب چه بود. این لیست فقط قیمت بعضیها را بدون دلیل بالا میبرد و ارزش خاص دیگری ندارد.
آقای قلعهنویی زرنگتر از آن است که بازیچه یکسری مسائل شود. حتماً ایشان فهمید که این ماجرا فقط سرکاری است. گفتند از گزینهها برنامه خواستند. در فوتبالی که فردا مشخص نیست چه اتفاقی میافتد چطور گزینهها برنامه بدهند. اصلاً مربی برنامه بدهد که چه کسی در آن فدراسیون برنامه را بررسی کند؟ مگر ما کمیته فنی داریم که برنامه مربی را بررسی و نتیجه را اعلام کنند. پس کاملاً مشخص است یک عده پشت انتشار لیست مربی بودند تا قیمت گزینههای مدنظر خود را بالا ببرند. نکته اینجا است که وقتی من لیست را دیدم اول فکر کردم طنز است بعد دیدم نه مثل اینکه جدی است و همین جای تعجب داشت!
همانطور که پیش از این گفتم وقتی شرایط طوری شده که کسی نمیداند فردایش چه خبری میشود دیگر زمان معنایی ندارد، برنامهریزی هم معنا ندارد. در چنین شرایطی ما توقع قهرمانی درآسیا را هم داریم؟ ظلم است که تیمی مثل ما قهرمان شود وقتی ژاپن، کره، قطر و تیمهای دیگر با برنامهریزی پا به این جام میگذارند. اصلاً این فوتبال از پایه خراب است. من پسرم را به مدرسه فوتبال میبرم باورم نمیشود آدمهایی در رأس آن کار میکنند که هیچ چیز از فوتبال نمیدانند. فکر میکنم امثال من نباید از فوتبال کنار بکشیم تا افراد بیاطلاع اینطور کار را دست بگیرند و به فوتبال ضربه بزنند.
استقلال ابتدای فصل خوب نبود اما در حال حاضر خیلی خوب شده و از فوتبالش لذت میبرم. امیدوارم در نهایت به قهرمانی این تیم منجر شود.
در قرن بیست و یکم هستیم و نمیدانم دیگر این راهکارها چه معنایی دارد؟! البته به فتحاللهزاده حق میدهم. میدانم در چه مخمصهای افتاده است. اما مگر استقلال دولتی نیست؟ پس باید وزارت ورزش کمک کند و پول استرا را بدهد.
انتهای پیام