کد مطلب: 

224004
ماهواره پیام که چند روز گذشته در فضای مجازی (می توان گفت در تنها رسانه آزاد کشور) به موضوع داغی تبدیل شده بود نتوانست در مدار قرار بگیرد اما این پرتاب ناموفق را می شود از منظری دیگر نیز نگریست، اتفاقی تازه در رابطه رسانه ای دولت و مردم که متاثر از نگاهی نو در حکومت داری است.
ماهواره‌ای که گرد نبود!

دکتر نوید مقدم در یادداشت ارسالی برای سیتنا، افزوده است: قریب به اتفاق تولیدات رسانه ای دولت محتوایی شسته رفته، تایید آمیز، یک سویه و در یک کلمه خسته کننده هستند، خبرهایی گرد که بود و نبودشان فرقی نمی کند، ابتر، بی اهمیت و پیرپسند. این محتوای رسانه ای البته نمودی از نحوه فعالیت این گارگزاران است، کارگزارانی که «هیچ وقت» ناموفق نیستند.

اما ماهواره پیام از جنس دیگری بود، آذری جهرمی که می دانست در چه میدان مینی پا می گذارد اصرار داشت که ماهواره را به موضوعی تبدیل کند که باید موضعی در مورد آن بگیرید، چیزی در حد تیم ملی! البته او قطعا بهتر از همه از احتمال شکست این پروژه خبر داشت اما چاره را در آسته آمدن و آسته رفتن نمی دانست، اولین بازخورد جدی مربوط به صادق زیباکلام بود که نه به رسم همیشگی و بی اعتنایی بلکه با عملکرد صحیح رسانه ای مجموعه و دعوت از فعالیت سیاسی رسانه ای همسو با او پاسخ داده شد و تهدید به فرصت برای گسترش خبر در جامعه تبدیل شد.

فعالیت های بعدی جهرمی مانند توئیتش موضوع را به سطح اول رسانه ای رساند و دیگر ماهواره هر چیزی بود بجز پروژه و خبری گرد در خروجی روابط عمومی که حسی را در هیچ کس بر نمی انگیخت. حتی شکست این پروژه را هم می توان در این پارادایم جدید دید، اینکه بپذیریم این پروژه ملی را باید دید و دنبال کرد و مانند بازی تیم ملی استرس کشید و آخر شکست را تجربه کرد و چه بسا با ترکیبی از خشم و سرخوردگی تلویزیون را خاموش کرد تجربه ای به کل متفاوت از خبرهای پروژه های پیشین بود که هیچ حسی از تعلق را در خواننده و شنونده بر نمی انگیخت.

شکستی که مسئولیتش توسط کارگزار پذیرفته می شود و روایتی گرد تحویل مخاطب نمی شود. خلاصه ماهواره پیام هر چه بود، پروژه و خبری گرد نبود.

انتهای پیام

دسته بندی: 

برچسب: 

افزودن دیدگاه جدید

اشتراک در خبرنامه